در این بخش می بایست به منابع حقوق جنگ بپردازیم حقوق جنگ و تدوین آن از چندین منبع برای فعالیت استفاده نموده است

الف ) عرف : با توجه به ارتباط کشورها از دیرباز و این ارتباطات که زمانی به صورت ارتباط مسالمت آمیز بوده و زمانی به صورت ارتباطات خصمانه نمایان گر می شده است که هر برهه ای برای خود قوانین خاصی را به وجود آورده که این قوانین از ذهنیت مردمان و اداره کننده های کشور به وجود آمده است که ما از آن به نام عرف یاد می کنیم که به دلیل استمرار زیاد در طول تاریخ و اصلاحاتی که بر آن به وجود آمده مورد قبول عامه قرار گرفته است و در خصوص جنگ نیز این وضع وجود دارد و در زمان حال این اقداماتی که در اعصار گذشته مورد قبول همه بوده است و به صورت عرف در آمده یک از منابع تدوین حقوق جنگ بوده است

ب ) اصول کلی حقوقی : یکی از اصول کلی حقوقی که مورد استفاده در زمان صلح می باشد اصل حسن نیت می باشد که تصور این است این اصل فقط در زمان صلح مورد استفاده است که این اشتباه بزرگی می باشد زیرا این اصل و به همراه دیگر اصول ملی حقوقی در زمان جنگ نیز مورد استفاده است و این باعث می شود تا در زمان تدوین حقوق جنگ نیز مورد استفاده قرار می گیرد

ج ) قرار دادهای بین المللی : قراردادها از جمله منابع عمده حقوق جنگ است و بخش اعظم این حقوق به صورت حقوق به صورت حقوق قراردادی و مدون می باشد . اینگونه قرارداد های بین المللی را می توان به ترتیب تاریخ انعقاد به شرح زیر بر شمرد :

۱) اعلامیه پاریس مورخ ۱۶ آوریل ۱۸۵۶ در زمینه جنگ دریایی ( تحریم راهزنی دریایی ، مصونیت اموال اتباع دشمن که با کشتی های بی طرف حمل می شود و همچنین محاصره دریایی )

۲) عهدنامه ژنو مورخ ۲۲ اوت ۱۸۶۴ مربوط به حمایت از مجروحان ، بیماران و کادر بهداری

۳) عهدنامه سن پترزبورگ مورخ ۲۹ اوت ۱۸۶۸ در مورد ممنوعیت استفاده از برخی سلاح ها

۴) اعلامیه ۱۸۷۴ بروکسل که برای اولین بار فرق میان نظامیان و غیر نظامیان را مشخص کرد

۵) عهدنامه های ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ لاهه . عهدنامه لاهه مورخ ۲۹ ژوییه ۱۸۹۹ مشتمل بر دو قراردداد در زمینه حقوق جنگ می باشد : قرارداد مربوط به قوانین و عرف های جنگ زمینی ؛ قرارداد مربوط به تسری عهدنامه ۱۸۶۴ ژنو ( فوق الذکر ) به جنگ هایی دریایی . اما عهدنامه های لاهه مورخ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷ سیزده قرارداد را شامل است که بجز سه قرارداد ذیل ؛ بقیه مربوط به قوانین و مقررات جنگ زمینی و دریایی است : قرارداد مربوط به تحدید موارد استفاده از قوای نظامی جهت وصول مطالبات ؛ قرارداد مربوط به شروع مخاصمات ؛ قرارداد مربوط به اصلاح و تجدید نظر در عهدنامه های ۱۸۹۹ در لاهه

۶) عهدنامه های ۱۹۰۴ در مورد بی طرفی کشتی های بیمارستانی

مقاله - متن کامل - پایان نامه

۷) عهدنامه ژنو مورخ ۱۹۰۶ مربوط به حمایت از بیماران و مجروحان جنگی

۸) اعلامیه ۱۹۰۹ لندن در زمینه جنگ دریایی . این اعلامیه مورد تصویب کشورها قرار نگرفت ولی امروزه آن را به عنوان تجلی بسیار کامل عرف دریایی محسوب می دارند

۹) عهدنامه واشنگتن مورخ ۶ فوریه ۱۹۲۲ مربوط به تحدید سلاح های دریایی . محدود نمودن تعداد کشتی های جنگی و عدم استفاده از زیر دریایی

۱۰) پروتکل ژنو مورخ ۱۷ ژوئن ۱۹۲۵ در زمینه منع استعمال گازهای خفقان آور ، سمی یا مشابه آنها و نیز مواد میکروبی

۱۱) عهدنامه ژنو مورخ ۲۷ ژوییه ۱۹۲۹ در مورد رفتار با مجروحان یا بیماران و سرنوشت زندانیان جنگی

۱۲) پروتکل ۱۹۳۰ لندن مربوط به جنگ دریایی

۱۳) قراردادهای مورخ ۱۹۳۵ در زمینه حفاظت از بناهای تاریخی و مراکز علمی و هنری در زمان جنگ

۱۴) پروتکل لندن مورخ ۶ نوامبر ۱۹۳۶ در زمینه ممنوعیت حمله به کشتی های بازرگانی توس زیر دریایی ها

۱۵) عهدنامه های ۱۹۴۹ ژنو . عهدنامه های ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ شامل ۴ قرارداد است که سه قرارداد آن در واقع تجدید نظر در قرارداد های قبلی است و چهارمین قرارداد متضمن یک نوآوری در حقوق قراردادی جنگ است این عهدنامه ها عبارتند از :

الف ) عهدنامه مربوط به بهبود سرنوشت مجروحان و بیماران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی این عهدنامه ، جانشینی عهدنامه های ژنو مورخ ۱۹۲۹ ، ۱۹۰۶ ، ۱۸۶۴ گردید .

ب ) عهدنامه مربوط به بهبود سرنوشت مجروحان و بیماران و غریقان نیروهای مسلح در دریاها . این عهدنامه ، جانشین یکی از عهدنامه های لاهه مورخ ۱۹۰۷ که در همین زمینه بود ، گردید.

ج ) عهدنامه مربوط به طرز رفتار با اسیران جنگی . این عهدنامه جانشین ژنو مورخ ۲۷ ژوییه ۱۹۲۹ گردید .

د ) عهدنامه مربوط به حمایت از افراد غیر نظامی در زمان جنگ . امروزه عهدنامه های چهارگانه ژنو مهمترین اسناد بین المللی در زمینه حقوق جنگ می باشد که تا سال ۱۹۸۰ از تصویب یا الحاق ۱۲۸ کشور برخوردار بوده است

۱۶) قرارداد لاهه ۱۴ مه ۱۹۴۵ در زمینه حفظ میراث در زمان جنگ

۱۷) پروتکل های ۱۹۷۷ ژنو در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۷ به دنبال سالها مساعی کمیته بین المللی صلیب سرخ ، دو پروتکل به عنوان پروتکل های الحاقی به عهدنامه های ژنو مورخ ۱۹۴۹ به تصویب رسید . اولین پروتکل مربوط به نبردهای مسلحانه بین المللی و دومین پروتکل در زمینه نبردهای مسلحانه غیر بین المللی است . این پروتکل ها تا سال ۱۹۸۱ از تصویب ۱۷ کشور گذشته است

۱۸) عهدنامه مورخ ۱۰ اوریل ۱۹۸۱ در مورد منع یا محدودیت استفاده از برخی سلاح های کلاسیک که می توانند منجر به صدمات جبران ناپذیر و یا اثرات نامشخص گردند . این عهدنامه سه پروتکل در زمینه تشعشات هسته ای در بدن انسان ، استعمال مین و تله های انفجاری و استفاده از سلاح های آتش زا را به دنبال دارد . عهدنامه مذکور تاکنون قابلیت اجرایی نیافته است

۱۹) قراردادهای مربوط به منع یا تحدید سلاح حای هسته ای :

الف ) قرارداد مسکو مورخ ۵ اوت ۱۹۶۳ در مورد منع آزمایش های سلاح های هسته ای در جو ، ماوراء جو و زیر دریاها

ب ) قرارداد مورخ ۲۷ ژانویه ۱۹۶۷ در زمینه اصول حاکم بر فعالیت های کشورها در کاوش و بهره برداری از فضای جو ، کره ماه دیگر کرات آسمانی

ج ) قرارداد مورخ ۱۱ فوریه ۱۹۷۱ در زمینه منع استقرار سلاح های هسته ای و دیگر سلاح های انهدام دسته جمعی در کف و زیر دریاها و اقیانوس ها

ه ) قرارداد مورخ ۱۰ آوریل ۱۹۷۲ در مورد منع ساخت ، تولید و انباشت سلاح های میکربی یا سمی و انهدام انبارهای موجود و قرارداد مورخ ۲۶ مه ۱۹۷۲ در زمینه محدود کردن سلاح های استراتژیکی اتمی ( معروف به سالت ۱ )

ز ) قرارداد ولادی وستک مورخ ۲۴ نوامبر ۱۹۷۴ در مورد محدود کردن سلاح های هسته ای

ح ) قرارداد مورخ ۱۸ مه ۱۹۷۷ در زمینه منع استفاده از سلاح های اقلیمی

ط ) قراردادهای مورخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۹ در زمینه محدود کردن سلاح های استراتژیکی اتمی ( معروف به سالت ۲ ) ( ماندگار، ۱۳۸۹ )

<div class=”su-note” style=”border-color: #cef6f5; border-radius: 3px; text-align: center;”>
<div class=”su-note-inner su-clearfix” style=”background-color: #cef6f5; border-color: #CEF6F5; color: #000000; border-radius: 3px; -moz-border-radius: 3px; -webkit-border-radius: 3px;”>

<a href=”https://homatez.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d9%be%d8%a7%db%8c%d8%a7%d9%86-%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d9%88-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85%d8%af%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%aa%d8%b1%d9%88%d8%b1/” rel=”bookmark”>پایان نامه آثار و پیامدهای تروریسم بر حقوق مخاصمات مسلحانه بین المللی</a>

&nbsp;

</div>
<p class=”entry-title”></p>

</div>

۲-۴ حقوق بشردوستانه

بعد از مشخص شدن حقوق جنگ حال به تعریف حقوق بشردوستانه می پردازیم :

درست است که حقوق جنگ و قوانینی که در خصوص پیشگیری از جنگ و برای اجرا در زمان جنگ تدوین شده است ، همگی برای کم شدن درد و رنج جنگ می باشد اما یک اشتباه مسطلح وجود دارد که همه قوانین جنگ را حقوق بشر دوستانه می نامند. حقوق بشردوستانه مصالحه ای است بین ضرورتهای نظامی و ملاحضات انسان دوستانه و هدف از آن کاهش درد رنج های غیر ضروری به هنگام مخاصمات مسلحانه از طریق قانون مند کردن عملیات نظامی و رفتار انسانی با اشخاص دستگیر شده است . این شاخه از حقوق بین الملل تنها در زمان مخاصمات مسلحانه بین المللی و غیر نظامی به مرحله اجرا در می آید . ( حبیب زاده، ۱۳۸۶ )

منظور از حقوق بشردوستانه در وهله اول کنوانسیون های چهارگانه ژنو و پروتکل های الحاقی به این چهار کنوانسیون است و در مرحله بعد سایر اسناد الزام آور در خصوص درگیری های مسلحانه و حقوق بین الملل بشردوستانه عرفی را شامل می شود ( عسکری، ۱۳۹۱ )

 


0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *